 |
| Chegada a Carboeiro |
O noso guía chamábase Xesús. Ao principio demos unha volta arredor do Mosteiro e paramos onde había un río case ao lado do Mosteiro, explicounos que os monxes tiñan: pombal, leiras, un río para pescar as troitas, escritorio, igrexa, dormitorios, etc...
Tamén nos estivo explicando que os mosteiros sempre se facían cara o leste, cara onde saía o Sol.
Despois subimos por un sitio para chegar ata onde estaba o Mosteiro, había como unha data do día que se formou e estaba escrita con letras e números romanos.
Despois Xesús ensinounos a entrada, que tiña arcos de medio punto moi bonitos, onde había unhs anxos cantando e unhas flores moi bonitas, pero había algúns anxos que non tiñan cabeza, e díxonos que algunha persoa as quitara. Máis abaixo debería haber unhas figuras, pero non estaban porque as levara a muller de Franco.
Logo fixemos un xogo que consistía en que cunha man collías o espello e poñíalo sobre o nariz, e ías andando mirando cara o teito, foi moi divertido.
Despois fomos merendar e xogar un pouco, e despois fixemos o caderno que nos dera Xesús; entón cando acabamos xogamos e fomos para comer. Eu senteime a comer con Flora, con Laura, con Ana, con Marta e con Beatriz. Cando acabamos de comer fomos coller os xelados, e a min como me sobraba collín Chasquis, fun para un sitio onde había un río e vin a un neno de 4º chamado Gabriel. Despois fomos ao bus coller as botellas de auga, eu collín a miña botella. Collémolas porque iamos ir dende alí ata "As fervenzas do Toxa". Eu ía na 2ª fila con Juanma e Sergio. Cando iamos andando, Juanma pediume auga, porque el xa a gastara, despois botoulle un pouco ás plantas que había nas hortas. Máis adiante viu anís e dixo:
-Hai anís- e púxose a coller.
Despois estivenme rindo e falando con Sergio mentres Juanma nos alcanzaba. Ao chegar senteime nunha mesa, pero despois díxonos Xesús que fósemos por un camiño. Cando fomos polo camiño para ver mellor a fervenza, Xesús ensinounos que a fervenza do Toxa é a máis grande de Galiza.
Despois fomos cara onde estaba o bus, e puxémonos a merendar, e cando acabamos de merendar fomos para Aguiño, mentres chegábamos estivemos xogando a "atrevemento ou verdade".
Eu paseino moi ben, a min gustoume todo.
Traballo feito por Yamila
