Saída a Ribeira

Como sabedes, a semana pasada estivemos en Ribeira. Visitamos o Centro de dia do Alzhéimer e fomos ao teatro ver a obra dos Quinquilláns "Espantallo amigo", baseada no libro de Xosé Neira Vilas. Tamén fomos ver a Feira da educación.
Déixovos aquí as fotos da visita ao Centro de día.
Nos vindeiros días iremos poñendo entradas coas súas narracións sobre como viviron ese día, e o resto das fotos.

Cartas a Neira Vilas

Durante os últimos días, estivemos lendo o libro de Xosé Neira Vilas "Espantallo amigo".
No libro cóntasenos a historia dun espantallo que vive colgado dunha figueira, coa misión de defendela contra os ataques dos merlos. Pero o espantallo vaise facendo amigo, non só dos merlos, senón tamén do can, do gato e dos rapaces. E paro de contar...quen queira saber máis que lea o libro!

Neira Vilas, co seu libro "Espantallo amigo"

A raíz da lectura, ocorréusenos que tal vez estaría ben escribirlle cartas a Xosé Neira Vilas, contándolle as nosas impresións sobre o libro.
Aquí vos deixo algunhas das enviadas:

Ola somos Bea e Laura, alumnas de cuarto de primaria do colexio C.E.I.P Heroinas de Sálvora en Aguiño.
Gustounos moito o teu libro de "Espantallo amigo" e queremos ler moitos libros máis teus.

Querémosche preguntar por que puxeches a Moncho no conto, porque só aparece nunha folla.

Chao,esperamos que esteas ben.


Ola Xosé Neira Vilas!

Nós somos Lucia e Luis, dous nenos de Aguiño.

Estudiamos no colexio CEIP Heroínas de Sálvora. 

Lemos o seu libro chamado Espantallo amigo.

Gustáronnos moito as rimas e as personaxes. 

Grazas ao seu libro, aprendemos moitas palabras novas. 

Gustaríanos moito saber máis cousas sobre o seu libro:

Por que o espantallo morre ao final?

En que se inspirou  para   facer o seu   libro?

Esperamos non molestalo  e agradeceriamos a sua   resposta.

Bicos e un saúdo de Luis e Lucía

Ola Xosé Neira Vilas, chamámonos Marco e Jenni e imos no colexio de Aguiño.

Gustounos moito o teu libro,e tamén nos gustaron moito as túas rimas.

¿A que anos empezaches a escribir?, ¿ Ainda  segues escribir ou deixáchelo? ¿A que anos empezaches a facer o teu libro? 

                                               GRAZAS POR LER A NOSA CARTA 

                                                             Un saúdo

                                                 Marco  e Jenni     

Ola Xosé Neira Vilas somos Ana e Flora e imos ao colexio c.e.i.p. Heroinas de Sálvora de Aguiño.

Se non che importa imosche facer unha serie de preguntas:

-¿En que  te inspiraches para o libro do "Espantallo amigo"?

- ¿É verdade que soñaches co espantallo amigo?

-¿Gústache a poesía?

Bueno estas foron as preguntas que queriamos facerche, tamén queriamos dicirche que nos gustou moito o libro do "Espantallo amigo" e grazas a el aprendemos moitas palabras como por exemplo: bufar , guindar , galla...

                         

    Un saúdo Ana e Flora

Ola Xosé Neira Vilas:somos dous rapaces de cuarto do C.E.I.P Heroínas de Salvora, de Aguiño chamados Juanma e Nazaret.

Gustaríanos saber algunhas cousas do teu libro "O Espantallo Amigo":

Por que fixeches tan curto o teu libro?

Por que o final é tan triste?

E verdade que tiveches un soño co espantallo amigo e por iso fixeches o libro?

O final gustounos moito ainda que fora moi triste porque o espantallo amigo axudaba a dous nenos pobres.

Un saúdo: Juanma e Nazaret de Aguiño.

O escritor tivo o detalle de responder as nosas cartas. Déixovos unha das súas respostas:

  Queridos Lucía e Luís:

  Alégrame que vos gustase o Espantallo, e que aprendésedes novas palabras, e que vos gustasen todos os personaxes. Este libro foi publicado en sete idiomas e foi representado en varios teatros de Francia e en 106 colexios dos arredores de París. Anda recorrendo Galicia e pode ir ó voso colexio se chamades a Xulio Amigo, Editorial Galaxia. Tl. 986 432100.

  O Espantallo morre porque é unha forma de entregarse ós demais. Tamén moitos homes e mulleres morreron e morren no mundo por loitar por cousas nobles e por facerlle o ben ós demais. Inspireime na necesidade da solidariedade humana.

  Cariños

Unha boa lección de solidariedade, a do espantallo, desde logo que si. 
Por suposto que iremos ao teatro ver a obra do amigo espantallo, Xosé!