Saída a Ribeira

 Saímos as 9:45 da mañá.
Primeiro fomos ao Centro de día, coñecimos a unha persoa anciá chamada Carmen, e unha anciá xa a coñeciamos porque viñera a o colexio, chámase Antonia.
Acompañeina tomar o café.
Logo fomos ao teatro de Espantallo amigo, foi unha pasada.
A continuación fomos a Feira do ensino, onde había robots que molaban un montón. Nunha parte do edificio aparecian cousas nosas.
Encantoume!!!

Traballo de Mateo

Saída a Ribeira

Como sabedes, a semana pasada estivemos en Ribeira. Visitamos o Centro de dia do Alzhéimer e fomos ao teatro ver a obra dos Quinquilláns "Espantallo amigo", baseada no libro de Xosé Neira Vilas. Tamén fomos ver a Feira da educación.
Déixovos aquí as fotos da visita ao Centro de día.
Nos vindeiros días iremos poñendo entradas coas súas narracións sobre como viviron ese día, e o resto das fotos.

Convenzo a un mono

• Mono, no es tan malo parecerse a los humanos.

-Pero contaminan el medio ambiente.

• Pero inventaron el amor.

-Sabes que, tienes razón, no está mal ser parecido a los humanos, gracias

Trabajo hecho por Juanma

Cartas a Neira Vilas

Durante os últimos días, estivemos lendo o libro de Xosé Neira Vilas "Espantallo amigo".
No libro cóntasenos a historia dun espantallo que vive colgado dunha figueira, coa misión de defendela contra os ataques dos merlos. Pero o espantallo vaise facendo amigo, non só dos merlos, senón tamén do can, do gato e dos rapaces. E paro de contar...quen queira saber máis que lea o libro!

Neira Vilas, co seu libro "Espantallo amigo"

A raíz da lectura, ocorréusenos que tal vez estaría ben escribirlle cartas a Xosé Neira Vilas, contándolle as nosas impresións sobre o libro.
Aquí vos deixo algunhas das enviadas:

Ola somos Bea e Laura, alumnas de cuarto de primaria do colexio C.E.I.P Heroinas de Sálvora en Aguiño.
Gustounos moito o teu libro de "Espantallo amigo" e queremos ler moitos libros máis teus.

Querémosche preguntar por que puxeches a Moncho no conto, porque só aparece nunha folla.

Chao,esperamos que esteas ben.


Ola Xosé Neira Vilas!

Nós somos Lucia e Luis, dous nenos de Aguiño.

Estudiamos no colexio CEIP Heroínas de Sálvora. 

Lemos o seu libro chamado Espantallo amigo.

Gustáronnos moito as rimas e as personaxes. 

Grazas ao seu libro, aprendemos moitas palabras novas. 

Gustaríanos moito saber máis cousas sobre o seu libro:

Por que o espantallo morre ao final?

En que se inspirou  para   facer o seu   libro?

Esperamos non molestalo  e agradeceriamos a sua   resposta.

Bicos e un saúdo de Luis e Lucía

Ola Xosé Neira Vilas, chamámonos Marco e Jenni e imos no colexio de Aguiño.

Gustounos moito o teu libro,e tamén nos gustaron moito as túas rimas.

¿A que anos empezaches a escribir?, ¿ Ainda  segues escribir ou deixáchelo? ¿A que anos empezaches a facer o teu libro? 

                                               GRAZAS POR LER A NOSA CARTA 

                                                             Un saúdo

                                                 Marco  e Jenni     

Ola Xosé Neira Vilas somos Ana e Flora e imos ao colexio c.e.i.p. Heroinas de Sálvora de Aguiño.

Se non che importa imosche facer unha serie de preguntas:

-¿En que  te inspiraches para o libro do "Espantallo amigo"?

- ¿É verdade que soñaches co espantallo amigo?

-¿Gústache a poesía?

Bueno estas foron as preguntas que queriamos facerche, tamén queriamos dicirche que nos gustou moito o libro do "Espantallo amigo" e grazas a el aprendemos moitas palabras como por exemplo: bufar , guindar , galla...

                         

    Un saúdo Ana e Flora

Ola Xosé Neira Vilas:somos dous rapaces de cuarto do C.E.I.P Heroínas de Salvora, de Aguiño chamados Juanma e Nazaret.

Gustaríanos saber algunhas cousas do teu libro "O Espantallo Amigo":

Por que fixeches tan curto o teu libro?

Por que o final é tan triste?

E verdade que tiveches un soño co espantallo amigo e por iso fixeches o libro?

O final gustounos moito ainda que fora moi triste porque o espantallo amigo axudaba a dous nenos pobres.

Un saúdo: Juanma e Nazaret de Aguiño.

O escritor tivo o detalle de responder as nosas cartas. Déixovos unha das súas respostas:

  Queridos Lucía e Luís:

  Alégrame que vos gustase o Espantallo, e que aprendésedes novas palabras, e que vos gustasen todos os personaxes. Este libro foi publicado en sete idiomas e foi representado en varios teatros de Francia e en 106 colexios dos arredores de París. Anda recorrendo Galicia e pode ir ó voso colexio se chamades a Xulio Amigo, Editorial Galaxia. Tl. 986 432100.

  O Espantallo morre porque é unha forma de entregarse ós demais. Tamén moitos homes e mulleres morreron e morren no mundo por loitar por cousas nobles e por facerlle o ben ós demais. Inspireime na necesidade da solidariedade humana.

  Cariños

Unha boa lección de solidariedade, a do espantallo, desde logo que si. 
Por suposto que iremos ao teatro ver a obra do amigo espantallo, Xosé!

Gráficas dos sectores laborais a partir da enquisa

Hai uns días, levamos unha enquisa sobre o traballo para facerlle á xente da nosa familia ou da veciñanza.
Despois, na clase, estivemos traballando un pouco cos datos, organizándoos en táboas e facendo con eles gráficas, que nos axudan a ver dun golpe de vista a información máis básica.
Por exemplo, cal é o sector laboral no que traballan máis homes ou máis mulleres. Cos datos obtidos, as gráficas respectivas son estas:

Como vemos, o sector primario ten especial incidencia nos homes, mentres que o sector terciario é o que predomina nos traballos das mulleres.
Tamén miramos se o traballo realizado era ou non remunerado. O traballo non remunerado é realizado case sempre por mulleres. A gráfica é esta:

Outra das preguntas era que cousa lle gustaba á xente máis do seu traballo, e que cousa menos. Con ese dato non se poden facer gráficas, pero si que fixemos unha nube de palabras, na que sae máis grande aquelo que se repite máis veces.
O que máis lle gusta á xente de Aguiño que realizou a enquisa podemos velo nesta nube de palabras:

Tamén hai cousas desagradables no noso traballo...e tamén esas quedaron recollidas nunha nube de palabras que fixemos entre todo o grupo:

Agora sabemos un pouco máis sobre os sectores laborais, o que significa cada un, e cales teñen máis peso na nosa localidade.

Dornas

Con pasta de modelar, un pau de brocheta e un anaco de papel pintado dos que se usan para cubrir paredes, fixemos unha dorna.
Custounos un pouco, é moi difícil modelar!

Da que secou, pintámola e puxémoslle nome.
Aquí vos quedan estas dornas aguiñenses.

Entroido con mimos

Xa chegou o Entroido!
Hoxe o cole estaba cheo de caras brancas e camisas de raias.

Hoxe falaron as mans!

Fomos de mimos, si, eses que se comunican a través da linguaxe xestual.
Houbo risas, baile, e tamén merenda.
Aí vos quedan as fotos!